Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Είσαι ανόητη, αλλά τουλάχιστον έχεις επίγνωση αυτού*

-Πώς είσαι?
-Καλά.
-Πώς τα βλέπεις?
-Θολά. Χαστούκια να μου σκάσεις θα μου μοιάζουν φιλιά.


Και τι να κάνεις, δα, όταν είσαι μοναχά 22? Να μην πας όπου σε παίρνει το ρέμα? Να μην πας με την καρδιά? Να μην κάνεις όπως νιώθεις, κι ας ξέρεις ότι αυτό σε υποβιβάζει?

Να μην πας, είναι η σωστή απάντηση. Μα ποιος δεν πήγε, γαμώ το στανιό μου, στα 22 του?

Ποιος γαμώ?

Ακόμα με επεξεργάζομαι, συμπαθάτε με. Ιδέα δεν έχω τι μου γίνεται.

Αϊντε γειά μας.

5 σχόλια:

Συνελεγμώνη είπε...

με
παρα
σειρέ
τορέμα α α α

μα
ναμου
δενει
ναιψέμα α α α

<3

άκου ό,τι θες ωρέ. λες κ θα τ' ακούς συνέχεια.
κάποια στιγμή θα βαρεθείς κ θ' ακούσεις τπτ άλλο (πως είχαμε τους linkin park στα νιάτα μας :P)

το χαμίνι είπε...

@Συνελεγμώνη: ααα, από ορθογραφία σκίζουμε βλέπω. και από γραμματική. παρέσυρε είναι μαρή, και γράφεται με ύψιλον! κι ακόμα, linkin park for evah and evah. δεν περιγράφω άλλο. τους φίλουρους μου. ^^

Συνελεγμώνη είπε...

να γαμηθείς.

είμαι ανορθόγραφη
και είμαι καλά
και με λένε Μανόλη.

και σ' αγαπώ ταυτόχρονα!


(σιχτίρ με το κάπτσα σου μωρή κάπτσα)

είπε...

και γιατι το πρσδιοριζεις ηλικιακα; νομιζεις οτι και αργοτερα δεν θα πας;;;)))))

το χαμίνι είπε...

αχ όχι, γλυκιά καρδούλα, μην μου το κάνετε αυτό. αφήστε με να ελπίζω σε ένα καλύτερο και ωριμότερο μέλλον :P
χαιρετώ!